Ben je een rups dan raad ik aan om nu te stoppen met lezen en snel een veilig plekje op te zoeken. Verstopt, ver van dit enge beest vandaan.

Op de foto een ware moordenaar van rupsen. De soort behoort tot de graafwespen en kan 2,5 cm groot worden.

Op zandgronden in heel Nederland kan je ze tegenkomen. Of het nu gaat om Limburg, Twente of de Noord-Brabant. Of het nu gaat om heideveld, de tuin of de duinen. Deze nachtmerrie van de rups zal er zijn.

Moeten alle rupsen bang zijn? Nee, gelukkig niet. Die geen gevaar lopen kunnen nu uit hun schuilplaats komen. Rupsen van met name de uilenfamilie, tandspinners en pijlstaarten raad ik aan om verscholen te blijven. Grote kans dat jullie worden gevangen, ontvoerd en als voedsel worden gegeven aan de kroost van dit monster.

Het vangen van de rups wordt gedaan door in het zenuwstelsel van de rups te steken en er gif in te spuiten. De rups raakt verlamd.

Hierna wordt de rups, vaak groter dan de ontvoerder zelf, meegenomen naar het nest. De larve doet zich tegoed aan de rups, die verlamd is maar niet dood.

Wat een drama allemaal, voor de rups.

Als volwassen exemplaar doet dit enge beest zich niet tegoed aan rupsen. Nee, ze gaan dan op zoek naar het lekkerste nectar.

Wacht even. Het vrouwtje dood en ontvoert een rups om aan haar jong te geven. Maar waar bevind dat jong zich?

Dat jong bevind zich nog nergens. Voordat een rups gevangen wordt heeft het vrouwtje een gang in de bodem gegraven van ongeveer 20 cm diep. Aan het eind van de gang zit een nestkamer.

Zodra een rups is gevangen wordt de rups in de nestkamer gelegd. Pas daarna legt het vrouwtje een eitje, op de rups.

De nestgang wordt geheel met zand volgestopt. Het zand wordt aangestampt met de kop en om te zorgen dat het nest niet opvalt wordt er vaak nog iets opgelegd.